(pee dee nul em er dee / Papa Delta Nul Mike Romeo Delta)
PD0MRD, ofwel mijn radiohobby
(pee dee nul em er dee / Papa Delta Nul Mike Romeo Delta)
Geschiedenis
Het begon voor mij ergens rond 1973 gok ik.
Eerst een simpele "wallekie tallekie", zo'n ding met een 9V batterijtje er in, één kanaal en een vermogen een paar milliwatt, net genoeg om een voetbalveld over te komen.
In de breedte dan.
Via dat ene kanaaltje kwam je toch in contact met anderen, en het summum voor die tijd was de Pony CB78 "mobiele bak" of de Pony CB75 "Basisbak".
Zelf had ik op een zeker moment een Belcom "synthesizer" 22 kanalen kristallen doosje.
Om samen met de vaste vriendenclub rustig te kunnen werken hadden we één zg. "omkeerkanaal" , de zend en ontvangstkristallen omgewisseld.
Na twee keer "gepakt" te zijn was de lol er een beetje af aan het gaan.
Op een zeker moment was daar de MARC, en ja hoor, legaal op de 27MHz.
Maar de lol wilde niet echt terugkomen met deze meerkanaals babyfoons.
Een van de ex-illegalen had het PTT examen gedaan en was nu "C" amateur, en had een Bosch KF 161 omgebouwd naar de twee meter band.
Dat wilde ik ook wel !
Daar was het rustig, en er was zo iets als etherdicipline, geen lukraak gegil, muziek of scheldpartijen, ook niet de eeuwige "knijpers" die je gesprekken verstoorden met een "kouwe draadgolf".
Dus op naar het fort aan de Gageldijk in Utrecht, waar de Veron een cursus gaf.
Ik slaagde in één keer voor de D, voor de C kwam ik twee puntjes te kort.
Dat was als ik het me goed herinner in 1982.
Dat ik slechts D (papa domoor) had was niet zo heel erg, want de licentie was permanent geworden, en bovendien mocht je toen ook al net weer wat meer dan die eerste -wat lullige- 6 kanaaltjes.
Mijn eerste set was een Heathkit doe-het-zelf kristallen doos.
De tweede was ook een Heatkit, maar dan een PLL gestuurde, daar kon je de hele band mee over.
De kanalen koos je met duimwielschakelaars.
Daarna kwam de Standard C8800 met led-uitlezing en een up-down schakelaar op de mic, wow, wat een techniek !.
Als extraatje kwam ik nog in het bezit van een Telefunken porto, betrekkelijk makkelijk om te trekken naar 2-meter, en perfect afgeregeld door een vakman (PE1GOT).
Dat ding heb ik nog steeds trouwens.
Op een zeker moment kon het me allemaal niet meer boeien, en toen ik een keer wat extra geld nodig had heb ik de boel voor een zacht prijsje van de hand gedaan.
Behalve die Telefunken porto dus.
Jaren later, in Zoetermeer vond ik de porto weer eens terug, stik onder het stof, accu's naar de gallemiezen, en alleen het rubberduckje als antenne.
Voeding er aan, en roepen op 550.
En ja hoor, uit de ruis kwam een stem terug.
Het was Wim, "de eierboer" (silent key), toen de voorzitter van de Veron Den Haag, vanuit zijn woonplaats Leidschendam.
Na een technisch moeizaam, maar erg leuk gesprek ben ik op bezoek gegaan op het Catharinaland, en daar ben ik lid van geworden en gebleven tot ik uit Zoetermeer vertrok..
Apparatuur:
Goed, vervolgens kwam een Condor voor in de auto, een 815 voor de lol, de huidige Icom IC-251E voor het serieuze werk en een handpratertje van Kenwood, de TH 26E.
De 815 kon na een paar stomme streken de vuilnisbak in, De Kenwood is inmiddels ook overleden, maar de rest heb ik nog.
De Icom is een fijn ding, maar een tikkeltje aan de dove kant, en het vermogen van 10 W is ook niet echt overbemeten te noemen.
Vandaar dat er een Mirage B-34-G naast staat, dat maakt -mocht dat noodzakelijk zijn- zowel de gevoeligheid als het vermogen wat meer "marktconform".
Er is ook nog een MFJ 259 antenne analyzer aanwezig.
Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat; een onmisbaar instrument voor antennebouwers
Verder is er nog de zeer moderne Yaesu VX-170 .
Waterdicht, zeer gevoelig, portabel en voorzien van diverse gemakken zo als CTCSS , scanfunctie, en van alles zo al meer.
Veldkoffer
Geïnsprireerd door DARES, en heb ik een veldkoffer gemaakt die mee kan op vakantie, met daar in alles wat men zo al nodig heeft om QRV te zijn.
Ik denk zelfs dat mijn koffer inmiddels bruikbaar is voor DARES ...
|
De koffer zelf
|
|
||||||||||||||||
|
De inhoud Op dit moment bestaat de inhoud van de veldkoffer uit : |
 Wat er zo al inzit |
||||||||||||||||
|
In de deksel zit de voeding, een Delta 240 S 24 schakelende voeding. Ik vond het DARES idee om een externe spanningsaansluiting te maken met de Neutrik "speakon" nogal dwaas. |
|
||||||||||||||||
| De idee is om met zo min mogelijk handelingen de zaak te kunnen in- en uitpakken Da's aardig gelukt. Bij de vorige versie moest van alles los- en weer vastgemaakt worden, bij deze moet alleen het stekkertje van de mic uit de speaker getrokken worden. Oh, en het losmaken van het netsnoer en oprollen van de (uitgaande) coax kan ook geen kwaad :-) De schuin staande porto kan met een enkele beweging neergeklapt worden. |
Klep dicht en wegwezen |
||||||||||||||||
|
Het paneel met vlnr: externe speaker, gelijkrichter pri. amperemeter, sec. amperemeter, sec. voltmeter. |
|
||||||||||||||||
| Aanvankelijk zat de Icom in de koffer, maar dat ding is groot, doof en niet bijster krachtig. Dus dan de Condor maar eens proberen. Die levert minder vermogen, en heeft daar ook nog eens meer stroom vor nodig. Vandaar dat ik op het idee kwam om de porto en de lineair er in te stoppen. En zie hiernaast de "verbruikstabel". |
| ||||||||||||||||
Voedingsschema
Om de accu's te scheiden (vereffeningsstromen voorkomen) wordt de spanning vanuit de voeding eerst "gedeeld" door twee diodes van een bruggelijkrichter te gebruiken.
Vervolgens gebruik ik de twee andere diodes weer om de boel samen te voegen.
Vooral als er geladen wordt, en tegelijkertijd verbruikt, wordt'ie aardig heet.
Maar zolang ik m'n vingers niet branden kan aan de koelribben gaat het goed.
Door de diodes is er wel wat spanningsverval natuurlijk.
Daarom is de voeding opgedraaid naar 14,2 volt, zodat er 13,6V overblijft wat perfect is voor floating charge van de accu's.
Daarna valt er nog eens 0,6 volt naar de verbruikers toe, maar die zijn niet kritisch, en doen het nog steeds als de accuspanning al lang tot "dood" gezakt is.
Yaesu stekkertje !
Jammer dat mijnheer Yaesu besloten heeft om een aansluiting te maken met een 3,5 mm stekkertje, maar dan langer en met vier contactenvlakken.
Op internet worden deze stekkertjes aangeboden voor $ 7,00 en er zit een levertijd van 4 tot 6 weken op, tenzij je +/- $ 30,00 extra betaald voor luchtvracht.
Goed, even ongeduldig en creatief zijn dus.
Ik heb een bestaand 3,5mm stereo stekkertje (drie contactvlakken) helemaal uit elkaar gepeuterd.
Doordat (vanaf de punt gezien) het tweede contactvlak niet gebruikt word, hoefde ik alleen maar het meest dunne deel naar voren te schuiven.
En er bleef net genoeg koper over aan de soldeerzijde ...
Solderen, druppeltje epoxyhars tussen de punt en het volgende contactvlak, epoxyhars over de solderingen en klaar is de Yaesu stekker !
Dit klinkt overigens een stuk sneller dan het in werkelijkheid duurde hoor.
Zie hier links:
*boven, de Yaesu stekker
*midden, de verbouwde
*onder, de originele
Bezetting contactvlakken vanaf de punt:
1 Speaker
2 Data (NC)
3 Mic / PTT
4 GND
En dan, draadje in het speakerkastje, en een chassisdeeltje 3,5mm er in, en e.e.a. werkt prima.
Toch ? ik bedoel, zo dat werkt toch ?
Helaas, zo werkt dat dus niet.
Want ik wil de mic aansluiting gebruiken, en da;s de eerste na GND.
En natuurlijk kan daar het eerste contact van een standaard stereo stekkertje net niet bij.
Goed, op naar de winkel en twee chassisdeeltjes 3,4 mm stereo gehaald.
Ja, twee, want ik voorzie dat er één opgeoffert zal moeten worden voor destructief onderzoek.
Na het eerste chassisdeel uit elkaar gehaalt te hebben kan ik met de schuifmaat gaan meten.
En inderdaad, twee problemen.
Het eerste contact na GND van de stekker haalt het niet naar het eerste contactje in het chassisdeel.
Daarvoor slijp ik vrijwel alles weg wat bedoeld was om het chassisdeel vast te zetten.
Maar het werkt nog steeds niet, want het chassisdeel is dicht aan de achterkant, en de stekker kan er dus niet ver genoeg in.
Dus heel voorzichtig een 3mm gaatje (ja, de punt is maar 3 mm dik) in de achterkant van het stekkertje geboort.
En hoppa, een Yaesu chassisdeel.
Weliswaar alleen voor de mic, maar meer had ik ook niet nodig.
Antennes.
In Zoetermeer had ik een 4-el. Que-Dee antennetje op een rotor staan.
In SSB was dat goed voor Kalkar en Londen, en op niet al te slechte dagen kon ik in FM de praatpaal in mokum werken.
Eenmaal hier in Oudenbosch aangeland was de rotor onbruikbaar (want die had geen uitlezing, dus daar moest je voor op zolder zitten, kijken naar de onderkant van de mast).
En ja, de RVS GP is weliswaar onverwoestbaar, maar je moet er verder geen wonderen van verwachten.
Om toch het bereik wat op te schroeven heb ik van koperen pijp een J-antenne gemaakt.
Die voldeed echt heel goed.
Kost drie keer niks, werkt eigenlijk altijd (maten zijn niet bijster kritisch) en 't kan tegen een stootje.
Inmiddels ben ik het dak op geweest, en nu is de j-pole vervangen door een 2x10el. kruisyagi.
Natuurlijk een rotor er onder en twee dagen pret mee gehad.
Daarna stopte de rotorklok.
Goed, uit elkaar genomen en een van de tandwieltjes binnenin bleek helemaal te zijn vergaan.
Na wat kunststof tandwieltjesfabrikanten te hebben gebeld zakte de moed me aardig in de schoenen.
Maar het meest voor de hand liggende probeer je pas als laatste, dus maar eens op de site van mijnheer Channelmaster gekeken.
Dezelfde rotors zijn er nog steeds, zij het dat ze tegenwoordig een digitale uitlezing hebben.
Maar dat wil ik niet, die gewone simpele klok is perfect, dus heb ik ze om een nieuw tandwieltje gevraagd.
Nu maar afwachten
Zo als op andere pagina's op deze site te zien is kom ik graag in de Ardennen, en daar heb ik mn handpratertje al 'ns mee naartoe genomen.
Met de halve golf van de auto kon ik daar met de nederige 2 W toch een paar repeaters werken.
Dat moet beter kunnen nietwaar ?
Dus nog maar een J-antenne gemaakt.
De aluminium strip is niet erg stijf maar het was voorhanden op dat moment.
Zo lang je 'm ophangt is er niets aan de hand, dus die moet daar een keer de boom in.
En is er geen boom ?
Goed goed, ik begrijp het al.
Inmiddels is er nog een J-antenne klaar voor gebruik, dit keer van aluminium buis, 6 en 8 mm, en een zeer creatief voetje.
Mooi stijf en weegt nog steeds niets !
Op het fotostatief komt de straler van bijna twee tot bijna drie meter hoog, dus da's altijd beter dan niets.
Eigenlijk vind ik dat ik mezelf overtroffen heb m.b.t. de mechanische uitvoering van het ding.
Ik heb nu dus drie goed werkende J-antennes, van tamelijk verschillende afmetingen.
Ze werken allemaal goed, zowel de SWR als de impedantie zijn goed te krijgen.
Vragen opmerkingen etc. kunnen naar:
